2.تکنیک آیینه آرامش
والدین مثل «مودمهای وایفای» هستند! عزیزانم، یادتان باشد در روزهای بحرانی، فرزندان شما لزوماً به «اخبار» گوش نمیدهند، آنها شما را «تماشا» میکنند.اضطراب، یک پدیده مسری است که از طریق لحن صدا، لرزش دستها و حتی میمیک صورت شما، مستقیماً به سیستم عصبی کودک منتقل میشود؛ حتی اگر بگویید: «نگران نباش، چیزی نیست!»اگر سیگنالِ والد (مودم) مضطرب باشد، تمام دستگاههای متصل (کودکان) دچار اختلال میشوند. پس بیایید بهجای حرف زدن، از «ارتباط سیستم عصبی با سیستم عصبی» استفاده کنیم.تکنیک عملی «آینه آرامش»:وقتی حس کردید جو خانه سنگین شده، بهجای توضیح دادن، این تمرینِ بیکلام را با فرزندتان انجام دهید:
تنفس همگام:۱. روبروی هم بنشینید و دستهای هم را بگیرید.۲. هیچ حرفی نزنید؛ فقط در چشمهای هم نگاه کنید.۳. آگاهانه، نفسهای عمیق و شکمی (دم عمیق، بازدم طولانی) بکشید.۴. اجازه دهید کودک به صورت غریزی، ضربآهنگ نفس کشیدنش را با شما یکی کند.این تمرین، «آرامش» را از بدن شما به بدن او پل میزند. شما با این کار، بدون کلام به او میگویید: «من اینجا هستم و ما در امانیم.»
شما بگویید؛ در لحظاتِ اضطراب، اولین تغییر در رفتارِ فرزندتان که متوجه آن میشوید چیست؟ (ناخن جویدن؟ بهانه گرفتن؟ سکوت؟)