4.تکنیک تخلیه خشم ایمن
در روزهای بحران و جنگ، چیزی که ما با آن دستوپنجه نرم میکنیم، فقط ترس نیست؛ بلکه «بیپناهی» است. وقتی احساس میکنیم کنترل زندگی از دستمان خارج شده، خشم در درون ما رسوب میکند. اما مشکل اینجاست که این خشم، راه خروجی ندارد و ناخودآگاه روی کسانی خالی میشود که نمیتوانند از خود دفاع کنند؛ یعنی کودکان یا شریک عاطفیمان.
یادمان باشد: خشم در این شرایط، یک واکنش طبیعی است، اما سرکوب کردن آن، مثل نگه داشتن فشار در یک دیگ زودپخت است. ما نیاز داریم این انرژی را «کانالیزه» کنیم، نه اینکه آن را در روابطمان دفن کنیم.
یک تمرین ساده و ایمن برای خانوادهها: «موشکهای کاغذیِ خشم»۱. نوشتن یا نقاشی کردن: روی کاغذها تمام ترسها، حرصها و خشمهایتان را بنویسید. اگر فرزندتان کوچک است، بگذارید آنها را نقاشی کند.۲. تبدیل به موشک: کاغذها را مچاله کنید یا به شکل موشک درآورید.۳. پرتاب کردن: با تمام قدرت، موشکها را به سمت یک دیوار خالی پرتاب کنید! این حرکت فیزیکی، به مغز سیگنال میدهد که «خطر دفع شد».۴. پاکسازی جمعی: در نهایت، همه با هم کاغذها را جمع کنید و دور بریزید. این یعنی پایان یک دوره از تنش.
بیایید در این روزهای سخت، پناهگاهِ امنِ هم باشیم، نه میدانِ تخلیه خشم.