3.تکنیک زبان محرمانه
ایجاد «زبان محرمانه» در خانواده (مدیریتِ ناگفتهها)در روزهای بحرانی و پراسترس، کلمات یا قدرتشان را از دست میدهند و یا آنقدر سنگین میشوند که بیان کردنشان سخت میشود. به خصوص برای کودکان که گاهی نمیتوانند بگویند «میترسم» و این ترس را با لجبازی، پرخاشگری یا حتی شبادراری نشان میدهند.
چرا به زبان محرمانه نیاز داریم؟وقتی سطح استرس بالا میرود، مغز ما در حالت «بقا» قرار میگیرد و توانایی پردازش جملات طولانی یا تحلیل منطقی را ندارد. در این شرایط، یک "کد کوتاه" بهتر از صد جمله عمل میکند.
تکنیک عملی امروز: «سیستم کدهای رنگی»امروز با اعضای خانواده دور هم بنشینید و روی چند کلمهی رمز قراردادی بگذارید. این کدها به جای بحثهای فرسایشی استفاده میشوند:
کد نارنجی: یعنی «فشار روانی من الان زیاده، لطفاً فعلاً از من سوال نپرسید، فقط میخوام تنها باشم یا بغلم کنید.»
کد قرمز: یعنی «من در آستانهی انفجار یا فروپاشی هستم، ظرفیتم پر شده و نیاز به کمک فوری یا سکوت مطلق دارم.»
مزیت این کار:این کدگذاری باعث میشود احساسات منفی به "جنگ کلامی" تبدیل نشوند. وقتی فرزند یا همسرتان میگوید «نارنجیام»، شما به جای نصیحت یا پرسوجوی اضافه، متوجه میشوید که الان وقتِ حمایتِ سکوتمحور است.
تمرین امروز:همین امروز دو یا سه رنگ یا کلمهی رمزی را با خانواده نهایی کنید و روی درِ یخچال یا یک جای دردسترس بنویسید. یادتان باشد: هدف این زبان، "امن کردن" فضای خانه است، نه قضاوت کردن هم.